మానస వీణ

మేలిముసుగు చాటు నుండి నీ నవ్వు మబ్బుల్లో దోబూచులాడే నిండు పున్నమి జాబిలిని తలపింప చేస్తుంది. నిముషకాలంలో మబ్బులు కరిపోతాయి…మరి నీ ముసుగో?

***

నీకిచ్చే మాట ఓ చిన్ని గడ్డిపూవులాంటిది. తోటకి వన్నె తేకుండానే, తన పనైపోయినట్లు సాయంకాలానికే రాలిపోతుంది.

***

నువ్వు యాచకులకు భిక్ష వేయటానికి వస్తావని తెలిసి, దగ్గరగా చూసే అవకాశమని వారి చివరలో నేను కూడా కూర్చుండిపోయాను. నాక్కూడా బిచ్చమేసి, కళ్ళల్లోకి ఒక్కసారి చూసి ముందుకెళ్ళిపోయావు. ఇప్పటికే నువ్విచ్చిన భాగ్యరాశిని ఆ దీనులకి నీ వెనుకే వచ్చి పంచిపెట్టే బుధ్ధి ఎందుకు కలగలేదో, నా ఖర్మం కాకపోతే.

ఒక్క సారి చూడు చెలిమి నిండిన కళ్ళతో …
ఈ శిలను చైతన్యం వరిస్తుంది
మనసారా ఒక్క సారి నవ్వు నేస్తం …
నలుదెసల నడుమ నా హృదయం నర్తిస్తుంది

ప్రపంచంలోని అన్ని పుస్తకాలు ఉండే గ్రంధాలయం ఉందనుకోండి… అది కూడా అందరికీ, ఉచితంగా అందుబాటులో ఉండేలా, మీరు చదివిన/చదవాలనుకుంటున్న పుస్తకాల మీద ప్రపంచం నలుమూలల నుంచి అభిప్రాయాల్ని తెలుసుకునే అవకాశం కూడా ఉంటే … ఎలా ఉంటుంది??? అద్భుతంగా ఉంటుంది కదా!! అవును, ఈ అద్భుతమైన కలని నిజం చెయ్యాలనే ఆశతో, ఆశయం తో మొదలయ్యింది openlibrary.
Project Gutenberg, Google books project ఇప్పటికే ఉన్నాయి కదా, దీన్లో ప్రత్యేకత ఏమిటి అనుకుంటున్నరా? చాలా  ప్రత్యేకతలున్నాయి, ఉచితంగా ఉంచగలిగే పుస్తకాలన్నిటిని ఒకే చోట ఉంచటం ఒకటైతే, విజ్ఞానసర్వస్వం వికీపీడియ లాగ, మనకి తెలిసిన పుస్తకాల గురించి అందరితో పంచుకునే అవకాశం, ఉన్న పుస్తకాల్లో గాని, సమాచారం లొ గాని తప్పుల్ని మనమే సరిచేసే  వీలు కలిగిస్తోంది openlibrary. ఇదేమీ వాణిజ్యపరమైనది కాదని ప్రత్యేకించి చెప్పక్కర్లేదనుకుంటా. నిజంగా  సార్ధకనామధేయం  కదూ?  
 

నేను సైతం అని మీరు కూడా ఒక అడుగు ముందుకేసి పుస్తక సేకరణలో, పుస్తకాల వివరాల సేకరణలో openlibrary కి తోద్పడదామనుకుంటున్నారా? ఈ గుంపులో చేరండి.

నీ కోసం తెచ్చిన
పూల హారం వాడిపోయింది
తోవ లోనే పళ్ళు దొర్లిపోయినాయి
వీణ పగిలిపోయింది
నిన్ను పిలిచే నా కంఠ స్వరం
నా చెవులకే వినిపించడం మానింది

ఎన్ని పగళ్ళు రాత్రులు నడిచినా
ఎడతెగని అడవి
దూరాన మసకలో కనపడీ
కనపడని కోట బురుజులు
ఎంతకీ చేరువ కాని సౌధదుర్గాలు..
నాకిక తోవ లేదు
తలుపులు మూసేసారు
వెనక్కి వెళ్ళినా, ఇక్కడే
తిరిగి తిరిగి నశించినా
ఆనాడు రమ్మన్న నీ మధుర స్వరం నన్ను విడువదు

నీలో తప్ప నాకు లోకంలో చోటు లేదు
నీ ఆలింగనంలో తప్ప నాకు శాంతి లేదు
దూరంగా ఆకాశంలో ఉండుండి మెరిసే
నీ ఆకాశ దీపమొక్కటే గుర్తు
ఈ చీకట్లో గాలిలో నిముషం వినిపించే
నీ వీణరవమే పిలుపు
నువ్వే గతి!
నాకిక శక్తి!

    ~~~

రాసిందెవరో తెలియకపోయి ఉంటే, రవీంద్రుని కవితకి తెలుగు అనువాదమని అనుకుని ఉండేదాన్ని. కాని, ఈ నివేదన గీతాంజలిని తెనిగించిన చలం మదిలోనుంచి జాలువారినది!

మొన్నటి దాకా
మోడువారి ఉన్న చెట్లను
చిగురు చైతన్యం వరించింది
పచ్చదనం వెల్లివిరిసింది

నిన్నటి వరకు
ఎండలతో మండిన ఉద్యాన నగరిలో
తొలకరి జల్లు కురిసింది
పుడమి పులకరించింది

మరల మాటుకు నెట్టివేయబడిన
మనసులు రేపైనా స్పందించవా ?
మానవత్వం పరిమళించదా ?

మెలమెల్లగ నను తాకి
సాగేటి చిరుగాలికి
తెలిసిందో ఏమో నా మాటా..

చలచల్లని తెమ్మరకు
తలలూపే తరులన్నీ
పాడాయి నా లోని పాటా..

నలనల్లని రాతిరిలో
నవ్వేటి చుక్కలకూ
ఆ పాట వినిపించిందంటా..

ఆ తారలు ఈ తరువులు
నను చుట్టిన తెమ్మెరలు
చెప్పమన్నాయి ఈ చిన్ని మాటా
నీ ఊసుల ఊయలలో
అతడెవరో అతడెవరో ..
నీ ఆశల లోగిలిలో
అతడెవరొ అతడెవరో ?

చిన్ని అందాల సొంతం
ఎదలో వసంతం

చేరి చిరుగాలి గీతం…
మదిలోని రాగం
లేత చిగురాకు లాస్యం…
నా కలల నాట్యం
అరుణ వర్ణాల సాయం…
లోలోని దీపం

చిన్ని అందాల సొంతం
ఎదలో వసంతం !

(తాన తానాన తాన … తన తాన తానా …)

(బ్రతుకు తెరువు కోసం భార్యని పల్లెలో విడిచి పట్నానికొచ్చిన ఒక రోజు కూలీ మనసు …)

ఆకలేసినాదంటే బువ్వకోసమెతికేను
నీళ్ళు నిండుగా తాగి పొట్ట నింపుకున్నాను
నిద్దరొచ్చినాదంటే గూడు గుర్తుకొచ్చేను
ఏ నీడలోనైనా నే కునుకు తీసేను

కానీ,
గుండెల్లొ ఏ మూలో గుబులేసినాదంటె
వేదనంత వెల్లువలా నను ముంచినాదంటె
నీ నవ్వు నీ చూపు కళ్ళ ముందు కదిలేను
ఊసులెన్నొ గుర్తుకొచ్చి ఊయలూపి పోయేను
నవ్వుకో ఏడుపుకో కంట తడి నిండేను
నీ తోడు లేకుండా ఒంటిగానే మిగిలేను ….
ఒంటిగా … నే మిగిలేను …