మానస వీణ

శిధిలాలయమ్ములో
శిలగానె మిగిలావ దేవా…

ప్రేమ దీపము లేక
శాంతి గంధము లేక
అంతర్వివేచనల
నిత్యార్చనలు లేక
శిధిలమైనట్టి ఈ
హృదయాలయమ్ములో
శిలగానె మిగిలావ దేవా…
నా వినతులాలించి
నీ కరుణ సారించి
ప్రాణమ్మునే మరల తేవా …

జనార్ధన్ మహర్షి గారి “వెన్నముద్దలు” నుంచి మచ్చుక్కి రెండు ..

చెట్టుని నరికేశారు
భోరుమంది
నీడ లేకుండా పోయానని
ఆ కన్నీరుకి
వేర్లు తడిశాయి
మొక్కలు మొలిచాయి
మళ్ళీ గొడ్డలి సిధ్ధం …

~~~

ఒకటే చూసే రెండు కళ్ళు
ఒకదానినొకటి చూసుకోవు.
ఎప్పుడు కలిసే ఉండే పెదాలు
ఒక్క మాటలో విడిపోతాయి.

అందుకే ..
కళ్ళకి ధ్యానం కావాలి
పెదాలకి మౌనం కావాలి ..

వెదురుగా పుట్టాక వేణువయ్యేదాక
ఈ వెతలు దేనికే, ఈ వేదనెందుకే ?
ఏ వేలి మృదుకొనలు నిను బ్రోచు ఆ వేళ
నిను తాకి ప్రతి గాలి రాగమయ్యే వేళ
ఎప్పుడొచ్చునో అని వేచి చూచే కన్న
వేసారి అలపుతో వగచి వాడే కన్న
నీ సడిని మెల్లగా ధ్వనియింప చేయుమ
వేడి గాలులనన్ని వెత తీర్చి పంపుమ !